هر چه از اهمیت مسئولیت پذیری بگویم باز هم کم گفته ام ... ای کاش در بدبختی ها و شکست هایمان به جای سرزنش و نفرین کردن دیگران مسئولیت آنچه که بر سرمان آمده و بر تر از آن مسئولیت آنچه که هستیم را بپذیریم .

این شیوه ی نگرش مثبت به زندگیست و به ما کمک می کند رشد کنیم و از اشتباهات خود و دیگران بیاموزیم .

در صورتی که در بد بختی ها و کاستی های خود دنبال مقصر بگردیم چیزی جز سر شکستگی و شکست بیشتر نصیبمان نمی شود .

آنچه که می گویم شعار نیست واقعیتی است که باید درک شود . ما با رشد آگاهیمان کم کم می فهمیم آنچه که هستیم و آنچه در زندگی ما رخ می دهد همه و همه نتیجه افکار و عملکرد های خودمان است ...

قصد ندارم بگویم که اگر کسی خواسته یا ناخواسته به ما آسیب رساند یا ما را فریب داد مقصر نیست و گناهی مرتکب نشده اما منظورم این است که بجای تمرکز بر روی گناه و تقصیر دیگران که نگرشی مخرب است و ما را به هیچ نتیجه ای نمی رساند بهتر است به درون خود بنگریم تا ببینیم کجای کار اشتباه کردیم که این بلا سرمان آمد .

شاید بپرسید پس خانواده چه ؟ این که من در یک خانواده یا محیط بد متولد شده ام و یا تربیت من خیلی بد بوده و از من سوء استفاده کرده اند که دیگر تفصیر من نیست !!

درست است ... اما چه بسیار کسانی که از ته چاه بدبختی و فلاکت به اوج قله های انسانیت رسیده اند .... کافیست زندگی نامه افراد موفق را بخوانید تا بفهمید تقریبا همه آنها دوران کودکی و جوانی فلاکت باری داشته اند .

اگر کسی به شما خیانت کرد یا فریبتان داد یا به شما ضربه زد اولین سوالتان این باشد که چه درسی در این ماجرا برای من هست ؟؟؟

حس مسئولیت پذیری را جایگذین احساس گناه کنید . نه خودتان و نه دیگران را سرزنش نکنید در زندگیتان دنبال مقصر نباشید .

اشتباهات و مشکلات را به فرصت هایی برای یاد گیری و رشد تبدیل کنید .

شاید الان می دانید و شاید در آینده به این موضوع پی ببرید که همه چیز از درون خود ما می آید و ما و فقط ما مسئول همه آنچه هستیم که هستیم .

اگر خوش بخت شویم یا بدبخت فقط باید مسئولیت آنرا متوجه خودمان بدانیم . اگر کسی به این سطح از آگاهی برسد و بیاموزد که دیگران را بخاطر کاستی هایش سرزنش نکند او فرد خوشبختی است

شاد و پیروز باشید

فرهاد داودی