این بار می خوام یک ماجرای واقعی رو براتون تعریف کنم .

اگر روز یا روز های بدی را پشت سر گذاشته اید و کارها طبق برنامه و بر وفق مراد پیش نرفته است و ذهنتان مشفول و مشوش است با خود تکرار کنید:

دیروز(یا امروز) روز موفق و خوبی بود همه کار ها خوب پیش رفت و اوضاع همانطور بود که می خواستم و بالاخره من توانستم کنترل زندگی ام را به دست گیرم. هفته پیش هم هفته موفق و شادی بود و همه چیز در حال بهتر شدن است و اوضاع دارد آرام می گیرد و زندگی من در مسیر دلخواهم افتاده است .

چند دقیقه و هر روز چند بار جملاتی از این دست را تکرار کنید و نتیجه را در همین صفحه و یا صفحات بعدی سایت بنویسید تا دیگران نیز بدانند که آیا این تکنیک ها موثر هستند یا نه . منتظر نظراتتان هستم

فرهاد داودی

مردی مرغ چکاوکی را به دام انداخت و خواست که او را بخورد . چکاوک که خود را اسیرمرد دید گفت ای بزرگوار تو در زندگی ات این همه مرغ و خروس و گاو و گوسفند خورده ای و از خوردن آن زبان بسته ها هرگز سیر نشده ای و از خوردن من هم سیر نخواهی شد مرا آزاد کن تا به جای آن سه پند به تو بدهم که در زندگی ات به دردت بخورند و با به کار گیری آنها نیکبخت شوی .

و اما اولین پند این است که هیچگاه سخن محال را باور نکن

مرد که از شنیدن اولین پند خوشنود شده بود چکاوک را رها کرد و چکاوک بر سر دیوار نشست و گفت پند دیگر اینکه هرگز بر گذشته غم نخور و بر آنچه از دست داده ای حسرت نبر .

سپس ادامه داد . اما در بدن من مرواریدی گرد و گرانبها وجود داشت به وزن 300 گرم که با آزاد کردن من بخت خود و سعادت فرزندانت را بر باد دادی زیرا مانند آن در عالم وجود ندارد .

مرد از شنیدن این سخن از حسرت و ناراحتی به خود پیچید و شیون کرد . چکاوک که حال او را دید گفت مگر نگفتم بر گذشته غم نخور و حسرت چیزی را که از دست دادی نبر ؟ و مگر نگفتم حرف محال را باور مکن من 100 گرم هم نیستم چگونه مرواریدی 300 گرمی در بدن ما جا می گیرد .

مرد که به خودش آمده بود خوشحال شد که چکاوک دروغ گفته و پرسید خوب پند سومت چیست ؟

چکاوک گفت با آن دو پند چه کردی که سومی را به تو بدهم

از مثنوی معنوی