سال نو همه شما دوستان عزیزم مبارک .

برای این سالتون یه اسم بزارید . مثلا سال شادی . یا سال موفقیت  یا عشق یا  سال پول  و یا هر اسم دیگه ای که با هدفتون جور در میاد .

بعد هدفتون رو به جنبه های مختلفی تقسیم کنید  و روی هر فصل یه اسم بزارید و بعد روی هر ماه . مثلا اگه در روابط  اجتماعی و خانوادگی مشکل دارید میتونید امثال رو به نام  سال روابط خوب نامگذاری کنید . و بعد فصل ها رو و ماه ها رو نامگذاری کنید . مثلا ماه دوستی . ماه مهربونی . ماه بخشش . ماه با هم بودن و ................ .

حتی می تونید هفته ها و روز ها رو هم نام گذاری کنید . هر روز که از خواب پا می شید  به خودتون بگید که قصد دارید روز خوبی رو شروع کنید و بدونید که اگه مشکلاتی هم پیش بیاد در جهت رسیدن به هدفتون خواهد بود .

یه سر رسید تهیه کنید و تمام اینها رو بنویسید . نوشته ها قدرت زیادی دارند . تمام ۳۶۵ برگ سر رسید رو هر روز با یک کلمه یا جمله ی زیبا پر کنید . نزارید هدفتون از جلو چشمتون دور شه .

تصور کنید هدفتون مثل یک کودک عزیزه که هر گز چشم ازش بر نمی دارید .

یادتون باشه با ارزش ترین چیز زندگی هیچ نیست مگر  "" عشق  ""

سال پر عشقی داشته باشید .

فرهاد

کشاورزی الاغ پیری داشت که یه روز اتفاقی میفته تو ی یک چاه بدون آب . کشاورز هر چه سعی کرد نتونست الاغ رو از تو چاه بیرون بیاره . برای اینکه حیون بیچاره زیاد زجر نکشه   کشاورز و  مردم روستا تصمیم گرفتن  چاه رو با خاک پر کنن تا الاغ زود تر بمیره و زیاد زجر نکشه . 

مردم با سطل  روی سر الاغ خاک می ریختند اما الاغ هر بار خاکهای  روی بدنش رو می تکوند و زیر پاش می ریخت و وقتی خاک زیر پاش بالا می آمد سعی میکرد بره روی خاک ها .

 روستایی ها همینطور به زنده به گور کردن الاغ بیچاره ادامه دادند و الاغ هم همینطور به بالا اومدن ادامه داد تا اینکه به لبه ی چاه رسید و بیرون اومد .

.............................................................................. 

مشکلات زندگی مثل تلی از خاک بر سر ما میریزند و ما مثل همیشه دو اتنخاب داریم . اول اینکه اجازه بدیم مشکلات ما رو زنده به گور کنن و دوم اینکه از مشکلات سکویی بسازیم برای صعود .

فرهاد

پدر روزنامه می خواند ، اما پسر کوچکش مدام مزاحمش می شد . حوصله پدر سر رفت و صفحه ای از روزنامه را -که نقشه جهان را نمایش می داد- جدا و قطعه قطعه کرد و به پسرش داد و گفت :

-(( بیا کاری برایت دارم . یک نقشه دنیا به تو می دهم ، ببینم می توانی آن را دقیقا همان طور که هست بچینی ؟))

و دوباره به سراغ روزنامه اش رفت ؛ می دانست پسرش تمام روز گرفتار این کار است . اما یک ربع ساعت بعد ، پسرک با نقشه کامل برگشت .

پدر با تعجب پرسید : (( مادرت به تو جغرافی یاد داده ؟ ))

پسر جواب داد : (( جغرافی دیگر چیست ؟ اتفاقا پشت همین صفحه ، تصویری از یک آدم بود. وقتی توانستم آن آدم را دوباره بسازم ، دنیا را هم دوباره ساختم ! ))

منتخب وبلاگ داستانهای پائولو کوئیلیو

==============================

جوینده

 روزی جوانی نرد عارفی رفت ، که کنار رودخانه ای مشغول مراقبه ، ذکر و عبادت بود ، از او خواست تا شاگردش شود. عارف پرسید برای چه می خواهی شاگرد من شوی ؟ جوان توضیح داد برای اینکه میخواهم خدا را ببینم . عارف ناگهان از جا می جهد و گردن جوان را گرفته سرش را زیر آب فرو می برد. درست قبل از اینکه جوان خفه شود ، عارف او را از زیر آب بیرون می کشد.

پس از جان گرفتن دوباره ی جوان از او می پرسد : وقتی که زیر آب بودی در طلب چه چیزی دست و پا می زدی ؟ جوان پاسخ داد : " هوا "

فرهاد

===========================================

تاثیر محیط و اجتماع در زندگی آدما کم نیست اما انسان این توانایی رو داره که برتر از هر نیرویی باشه و سرنوشتش رو خود ش تعیین کنه .

گاه فرهنگ جامعه از شما   میخواد کاری رو بکنید که بهش اعتقاد ندارید و اگه بخواید رویا ها ی خودتون  رو دنبال کنید با  نیروهای مخالف رو برو خواهید شد . اما وقتی موفق شدید همون آدما و همون اجتماع دور شما جمع میشن تا ببینن چکار کردید . شما رو تمجید می کنن و از شما یه قهرمان میسازن .

اینا رو گفتم که بگم گاه برای موفق شدن و تحقق رویاهامون باید کمی از جاده ی امن عرف و سنت های اجتماعی خارج بشیم اما نه اونقدر که آشفتگی ایجاد کنیم .

متفاوت بودن و سنت شکنی کار آسونی نیست . یه مثال میزنم : در کشوری که هیج عابر پیاده ای از چراغ قرمز رد نمیشه خیلی سخته که شما یه نفر از چراغ قرمز رد بشی . به آدم احساس گناه دست میده .  اما در کشوری که هیج عابر پیاده ای پشت چراغ قرمز نمی ایسته و همه از چراغ قرمز رد میشن خیلی سخته که شما یه نفر منتظر سبز شدن چراغ بمونی . نگاه های مردم  آزار دهنده میشه . انگار که داری کار بدی میکنی .

آیا تا به حال کاری رو کردید که بهش اعتقاد نداشته باشید  ؟ صرفا به خاطر حرف مردم ؟ جالب اینجاست که اکثر مردم کارهایی رو می کنن که میدونن درست نیست اما فقط بخاطر حرف مردم این کارها رو می کنن .

کسی که شهامت سنت شکنی رو  نداشته باشه شهامت مفلوب کردن تقدیر رو هم نخواهد داشت .

و

 اگر ما  تقدیر رو مغلوب  نکنیم ممکنه تقدیر ما رو مغلوب کنه

اگه فکر میکنید پدر و مادر و جامعه کاری برای شما نکرن بدونید که از این به بعد هم کاری نخواهند کرد پس منتظر کمک کسی نمونید . شروع کنید به حرکت و اهداف زندگیتون رو مشخص کنید  و با دنبال کردن ندای درون مسیر زندگیتون رو پیش ببرید . پیرو قلبتون باشید نه اونچه که دیگران درست میدونن .

برای اینکه ارباب سرنوشت خودتون باشید اول باید خودتون و دنیا رو همونطور که هست بپذیرید . خودتون رو با تمام خوبی ها و بدیهاتون دوست داشته باشید . فقط در این صورته که دیگران هم میتونن شما رو دوست داشته باشن. خودتون رو بیشتر از دیگران دوست نداشته باشید چون اونوقت دیگه اسمش میشه غروز .

خشم و نفرت دو عامل باز دارنده  هستند . تا اونجا که میتونید دیگران رو بخشید و اگه نمیتونید حد اقل زیاد بهش فکر نکنید .

به خوبیها و نقاط قوت خود بیشتر توجه کنید و کمتر روی ضعفهاتون  تمرکز کنید . در مقابل هر نکته منفی که دارید سعی کنید به یک نکته مثبت فکر کنید و او ن رو در خودتون خلق کنید .

به نکات منفی دیگران و محیط  و اجتماعتون زیاد توجه نکنید چون با اینکار این عوامل منفی جون میگیرن و بزرگ میشن . در عوض تا میتونید روی نکات مثبت دیگران و زیباییها و خوبیهای اطرافتان تمرکز کنید . با تمرکز و توچه به خوبیها در آدمها و در محیط این خوبیها و نکات مثبت تقویت خواهند شد .

شما با توچه کردن به خوبیهای دیگران همان خوبیها را در خودتان هم  خلق خواهید کرد و بر عکس با توجه کردن به بدیهای دیگران آن بدی ها را به زندگی خود وارد خواهید نمود .

یادتون باشه همیشه مانع حرکت همون عامل حرکته ( قضیه ی اصطکاک یادتونه ؟ )

اگه در زدگی شما مشکلی یا مانعی هست سعی کنید اون رو به سکویی برای صعود تبدیل کنید . همونطور که ما از اصطکاک ( مانع حرکت ) برای حرکت کردن استفاده می کنیم .

اگه به مشکلات با دید مثبت نگاه کنید خیلی زود تر اونها رو حل خواهید کرد . با محکوم کردن  و شکایت از مشکلات  زندگی فقط و فقط خودمون رو برای مدت بیشتری با اونها در گیر خواهیم کرد .

دیدگاه پلکانی در قبال دیدگاه دیواری :

چند وقت پیش با کسی صحبت می کردم که یک مانع بزر گ سر راهش بود . یک درس سخت که باید پاس میشد تا بتونه بره دانشگاه .  این درس براش شده بود یک هیولا . یک دیوار بزرگ یک سد غیر قابل عبور . البته حق هم داشت  . کی میتونه از سدی به اون بلندی بگذره ؟

یک نکته اینجا بود . در بالای این دیوار یک سرزمین جدید بود . یک دنیای بالا تر و بهتر . بعد از رد شدن از این درس میتونست بره دانشگاه و یک زندگی بهتر داشته باشه  اما این دیوار باید باشه تا مثل یک ستون اون دنیای بالا تر رو نگه داره . پس به جای فکر کردن به دیوار ( مانع ) باید به دنیای بهتری که بالای دیوار بود فکر می کرد ( هدف یا رویا ) . اینطور آدم بیشتر روحیه میگیره .

خب حالا باید دیدگاه دیواری رو باید اصلاح کنیم . میتونیم به جای دیوار به یک پلکان  فکر کنیم . حسن این تصویر اینه که مانع رو برای خودمون غیر قابل عبور نکردیم . از دیوار نمیشه گذشت اما از پلکان میشه بالا رفت . هرچند هم سخت باشه اما باز غیر ممکن نیست .

با مشکلاتتون مهربون باشید . سعی کنید به مشکلاتتون با دید نفرت و خشم نگاه نکنید . خشم و نفرت شما رو در بند می کنن اما عشق   شما رو رها میکنه .

آرام و مطمئن به سمت هدفتون برید و یادتون باشه فقط و فقط وقتی شکست خورده ایدکه امیدتون رو از ست بدید . زمین خوردن جزئی از موفقیته  اما ناامیدی خود شکسته

اگه کسی خواست  ناامیدتون کنه گوشهاتون رو ببندید .با افراد شکست خورده و نا امید   همدم و همنشین نشید . آدمی که زشت راه میره دوست نداره شما قشنگ راه بری چون اونوقت زشتی راه رفتن خودش بیشتر نمایان میشه .

از همه مهمتر اینکه نتیجه ی تلاشتون رو به خدا واگذار کنید و به نتیجه وابسته نباشید . اگر به خواستتون نرسیدید بدونید که به چیز بهتری خو اهید رسید . مطمئن باشید خدا بیشتر از هر کس دیگری حتی خودتون شما رو دوست داره و هوای شما رو داره اما در پشت تمام تجربیات سخت زندگی درسهایی ارزشمند نهفته  است که باید آموخت و این درسها شما رو به خدا نزدیکتر می کنن . اگه به نظرتون اومد که  در جاده ی موفقیت هستید اما از خدا دور شدید بدونید راه رو عوضی رفتید چون موفقیت حقیقی در  عشقه .

یادتون باشه  که اختیار و آزادی و ارباب سرنوشت خویش بودن به این معنا نیست که مثلا شما جو بکارید و بعد تو مزرعتون گندم در بیاد . نه . گندم از گندم بروید چو ز جو . آزادی ما در حیطه ی قوانینی است که   همه ی هستی رو کنترل می کنه . کسی میتونه بر تر از همه ی قوانین بشه که در نیستی رو کوفته باشه . اونوقت واقعا هست میشه .

انسان در عمل اختیار داره و در عکس العمل کرده ی خویش ( کارما ) مجبوره .  ما شاید بتونیم هر کاری بکنیم اما همه ی آنچه که انجام میدیم یا به زبان میاریم یا حتی از فکرمون میگذره باز به سمت ما باز خواهند گشت . حکایت اون نجار در پست قبلی رو که به یاد دارید  .

و دست آخر اینکه یادتون باشه شما بر تر از هر تقدیری هستید . شما ازباب سر نوشت خود هستید . اگر انتخاب کنید و بخواید  که خوشبخت باشید هیچ تقدیری نمی تونه  شما رو به سمت بد بختی ببره

یادتان باشد یا شما تقدیر را مغلوب می کنید یا تقدیر شما را مفلوب خواهد کرد . در عین حال باید بیاموزیم که خود را به خدا بسپاریم . این موضوع ممکن است بسیار متناقض به نظر برسد اما تعادل در درک همین ضد و نقیض ها ی این دنیاست .

موفق باشید

 فرهاد

مدتیه یک سری مشکلات حلقوی دارم و کمتر فرصتی برای آپ کردن پیدا می کنم . به هر حال این داستان قشنگ رو داشته باشید تا بعد بحثمون رو ادامه بدیم .

مرد نجاری بود که خونه  میساخت ( قدیما خونه ها چوبی هم بودن ) . تو سالهایی که کار می کرد تونسته بود پول خوبی پس انداز کنه و یه روز تصمیم گرفت که دیگه کار نکنه . موضوع رو به صاحب کارش گفت اما صاحب کارش از او درخواست کرد یک خونه ی دیگه هم بسازه . بالا خره با اصرار او مرد نجار تصمیم گرفت که آخرین خونه رو هم بسازه اما چون حال و حوصله نداشت و پول کافی هم پس انداز کرده بود چندان دل به کار نداد و از مصالح نا مرغوب استفاده کرد . خونه رو هم چندان جالب و محکم نساخت . بالا خره خونه تمام  شد و مرد صاحب کار اومد .

 او کلید خونه رو به مرد نجار داد و به او گفت که این خونه یک هدیه بود از طرف من به تو  . بخاطر تمام زحماتت در این همه سال که برای من کار کردی .

مرد نجار ناگهان به خودش اومد و فهمید که چه اشتباهی کرده . اگه می دونست که داره خونه ی خودش رو میسازه حتما بهتر کار می کرد و مصالح بهتری به کار می برد . اما حالا  او خونه ی خودش رو زشت و بد ساخته بود و پشمانی هم سودی نداشت .

آره دوستان . تمام کارهایی که ما  انجام میدیم چه برای خودمون چه برای دیگران  خشتهای خونه ی آینده ی ما هستن. پس هر کاری رو با عشق و به بهترین نحوی که میتونیم انجام بدیم چرا که روزی کلید خونه ای رو به ما میدن که خودمون اونو ساختیم

مسافري در مكزيك در ساحلي دور افتاده قدم ميزد . مرد ي را ديد كه مدام دولا مي شد و چيزي را از روي زمين برمي داشت و توي اقيانوس مي انداخت .نزديكتر رفت و ديد كه او صدفهايي را كه به ساحل افتاده بودند به آب باز مي گرداند .

جلو رفت و از او پرسيد كه چه كار مي كند . مرد پاسخ داد كه الان موقع مد درياست و آب اين صدفها را به ساحل آورده و اگر آنها را به آب بر نگردانم از كمبود اكسيژن خواهند مرد . مسافر گفت مي فهمم اما در اين ساحل هزاران هزار صدف اين شكلي وجود دارد كه توكه نمي تواني به آنها كمك كني .و همه ي آنها را به آب بر گرداني . تازه همين يك ساحل نيست كه . نمي بيني كار تو هيچ فرقي در اوضاع ايجاد نمي كند .

مرد لبخندي زد . دولا شد و دوباره صدفي را برداشت و آن را به آب انداخت و جواب دا د:

براي اين يكي اوضاع فرق كرد

منبع : اینترنت

گاهی آدم با خودش فکر  میکنه که خب ملیونها نفر در این دنیا بی هدف و سرگردان و محتاج کمک هستن . مگه به چند نفرشون میشه کمک کرد؟  . چند نفر رو میشه با زندگی آشتی داد ؟ به نظر نمیاد کمک کردن به چند نفر تغییر محسوسی در اوضاع ایجاد کنه .

اما میشه این  قضیه رو از یک دید دیگه هم نگاه کرد . تصور کنید شما یکی از اون صدف ها هستید . یکی از ملیون ها صدف نیاز  مند کمک و راهنمایی . نیاز مند دستی که شما رو به دریای زندگی برگردونه . اگه از این دید به ماجرا نگاه کنیم  دیگه کمک کردن حتی به یک نفر . فقط یک نفر  هرگز کاری بی فایده به نظر نخواهد رسید . چون ممکنه اون یک نفر خود ما باشیم

فرهاد

 جنگ عظيمي بين دو كشور در گرفته بود . ماه ها از شروع جنگ مي گذشت و جنگ كماكان ادامه داشت . سربازان دو طرف خسته شده بودند . فرمانده يكي از دو كشور با طرحي اساسي قصد حمله بزرگي را به دشمن داشت و آن طرح با چنان دقت و درايتي ريخته شده بود كه فرمانده به پيروزي نيروهايش اطمينان كامل داشت ولي سربازان خسته ، دو دل بودند .

فرمانده لبخندي زد و گفت : " بله " و سكه را به او نشان داد .

هر دو طرف سكه شير بود .

پس بهتر است ما هم هميشه دو روي سكه زندگيمون شير باشه ، چون اون موقع هميشه با ديد مثبت به زندگي نگاه مي كنيم . 

منبع : اینترنت

 هر چند این داستان یک اشکال منطقی داره اما منظور رو خوب رسونده  . اینکه سکه ی زندگیمون دو روش شیر باشه . یعنی خودمون اینطور انتخاب کنیم که  هر موقعیتی به نفع ما ( و البته نه به ضرر دیگران ) تموم بشه . 

من فکر می کنم با تمرین و هوشیاری میشه کاری کرد که حتی شرایط نا مطلوب هم به نفع ما عمل کنن حتی اگه به ما فشار بیاد . 

یه فیلسوف میگه که آدم حتی اگه تو گل افتاد باید با یک سکه طلا  تو دستش از تو گل بیرون بیاد  پس دست خالی از تو مشکلات زندگیمون بیرون نیایم . چیزی بیاموزیم و توانایی کسب کنیم که راه پیروزی ما رو هموار تر کنه و شادی ما رو افزونتر . 

کمی از نکته ی داستان دور شدم . این داستان به نوعی داره میگه که : " من خود سرنوشت خویش را می سازم " اگر چنین اراده و باوری داشته باشیم می توانیم بر تقدیر و شانس و اتفاق غلبه کنیم . اما یادمون باشه هر عملی عکس العملی ( کارما ) دارد و هیچ گریزی از آن نیست . پس قوانین زندگی را باید آموخت چون شکستن آنها سدی بر راه رسیدن مابه رویاهایمان خواهد بود  حتی اگر شبانه روز در تلاش باشیم یا مثبت اندیش باز هم باید قوانین را بدانیم . مثلا اگر برای موفقیت خودت پاتو رو یکی دیگه گذاشتی یه زمانی ( البته شاید بعد از اینکه موفق شدی ) یکی پیدا شه پاشو رو تو بزاره . ( خدا را شکر کنید که نهنگ ها پا ندارن  )

فرهاد