جوينده در تماشاي پرنده ای  بود كه در كنار بيدهاي خواب آلوده جزيره اي در ميان آب به صيد ماهي مشغول بود و گردابهاي كوچك به آرامي مي چرخيدند و مي گذشتند. پرسيد، "اي سرور من، خلوص چيست؟"

استاد  قدم زنان به كنار او آمد و پاسخ داد، "خلوص حقيقت روحي است كه در وجود خدا به سر ميبرد. آري  آنگاه كه بشر به تزكيه آگاهي اش مبادرت كند، در شاهراه حقیقت  واقع شده و آغاز مي كند به گام برداشتن، مستقيماً به جانب خدا. اگر در جستجوي چيزهاي اين جهان برآئي، در تاريكي باقي خواهد ماند، اگر چه ممكن است چيزهاي مادي بسياري كسب كني.

"لكن چه منفعتي است براي بشر كه مالكيت تمام اين دنيا را به چنگ آورد اما در عوض روح خويش را گم كند؟"
" بشر خدا را فراموش مي كند. او اين را درك نمي كند كه  نور از نور مي آيد و زندگي از زندگي. خدا هم نور است، هم زندگي. او منشاء هر دو است، و همه موجودات زنده درون او حيات دارند و نور همه از نو او مي آيد.

"پس با تو مي گويم كه اگر نور را در اين جهان بجوئي، آنگاه اين جهان بر تو نور خواهد شد، و همه تاريكي زمين خاكي و توهماتش ناپديد مي شوند. سپس صداي خدا با تو سخن مي گويد، هر كلمه اش از حكمت آكنده و از فهم، و تو به فراسوي همه چيز اين دنيا راه مي يابي.

"خدا نور را تنها بدان كس مي تواند عطاكند كه قلبي خالص داشته باشد. تا روزيكه ديوار نفس خويش از ميان بر نداري، نور به تو نخواهد رسيد. هيچ پيامي به تو نمي تواند داده شود و براي استاد تلاش براي آن جز اتلاف وقت نخواهد بود. حقيقت هم چون شمشیریست است كه آنان كه آمادگي براي حقيقت ندارند، ممكن است با نوك تيزش زخم بر تن خويش بزنند.

"بنابراين با تو مي گويم كه اگر خلوص نيافته اي نمي تواني با خويش صادق باشي و قادر نيستي كه حقيقت را به ديگران عرضه كني. پس هر آنكس كه عزم كرده تا حقيقت را عرضه كند يا براي خدا كار كند، ابتدا مي بايد كه به خويش الهي كه درون اوست وفا كند.

"خلوص، بالاترين را در بشر طلب ميكند. تو مجاز نيستي از كسي بدبگوئي و زشتي ديگران را ببيني. اگر در آنان كه اطراف تواند در جستجوي نيكي مي باشي، پس نيكي را در آنان ترغيب كن و همسايه ات را وادار كن تا كيفيات نيكو را در خويشتن بظهور رساند. انگشت بر خوبيهاي همسايه ات بگذار، به اين ترتيب نيكي را درون او سپاس مي گذاري، و نيكي درون خويش را بظهور مي رساني. كيفيات خوب تو نمي توانند بظهور برسند، پيش از آنكه تو آنها را در جهان اطرافت ببيني.

"به آنكس كه زشتي را موعظه مي كند يا خود زشتي مي كند گوش فرامده، وگرنه باعث انهدام خويش مي شوي، چون تقصير خود توست كه به آن معلم  دروغین گوش فرا دادي.  اگر خودت را بر اهريمن باز كنی  با آنكس كه اهريمن را موعظه مي كند يكي مي شوي. آري، من بتو مي گويم، كه حتي در ميان نظامهاي معنوي ظاهر فريباني هستند. لكن تقصير از خودت خواهد بود اگر لطف آنان را طالب شوي. قوه تبعيض خود را بكار بگير و با آنان همنشيني كن كه از نيكانند. آنگاه خويش خود را تزكيه مي كني!

"پس آنچه را كه بر خود نمي پسندي بر ديگران مپسند، چون اگر چنين كني آنرا به خود جلب كرده اي كه جزئي از روح نيست و بنابراين نمي توان از آنچه جزئي از خويش تو است چيزي ايثاركني. راه ميانبر را بسوي خدا برگزين، از خود بر همه نثار كن.

"پس براي خالص شدن، نزد خدا فروتن و با همسايه ات مهربان باش. كيفيات نيكو را در همنوعانت ترغيب كن آنگاه خود به مقام والائي دست مي يابي، چون خدا فقط بدانها ارزاني مي دارد كه از براي همنوع خويش زندگي ميكنند.
"براي خالص شدن لازم است سه شرط را بجاي آوري: اول اينكه زمزمه اسامي مقدس خدا لبهايت را ترك نگويد، دوم اينكه هر كاري را بنام خدا و برای خدا  انجام دهي،  و سوم اينكه خدا  را با تمام اشتياقت دوست بدار و بهم چنين همسايه ات را. فرزندم، همين سه تمرين معنوي تو را به خلوص مي رساند.

فكر كردن در خصوص حقايق معنوي تو را خلوص مي بخشد، حيات تو را تبديل مي كند. نور خالص آگاهي معنوي، نور حقيقي خداست. اين نوري است كه از جانب خدا به بشر داده شده است. خدامردان، فرزندان حقيقي پروردگار تعالي، سعادتمنداني هستند كه مي توانند همواره در آن نور بسر برند.

همدلي مابين خدا و فرزندان حقيقي اش هميشگي است. 

استاد زير درخت بلوط نشست و چشمانش را بست. جوينده پرنده  را نظاره مي كرد كه در گوشه جزيره به شكار مشغول بود و به تعمق روي سخنان استاد فرو شد.

کتاب بیگانه ای بر لب رودخانه فصل ۲۰

سایه

--------------------------------------------------------------------------------------

فرقي نمي‌كند گودال آبي كوچك باشي يا درياي بيكران ، زلال كه باشي

آسمان در توست

سایه

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

چند سخن از بزرگان تقدیم به تو بزرگ....
________________________________________
قويترين انسانهاكساني اند كه بيشترين تعداد جواب نه در زندگي را تحمل ميكنند
________________________________________
بين سه فرد با استعداد ، آموزشديده و پرتلاش ، احتمال رسيدن به هدف براي فرد پرتلاش بيشتر است
________________________________________
صفت مشترک در همه افراد موفق صفت سماجت و پايداري است
________________________________________
اگر دست به عمل بزنيد هميشه راهی وجود دارد
________________________________________
سر چشمه به واقعیت پیوستن همه رویاها در درون ماست
________________________________________
هيچکس جز خود ما مسئول بدبختيها و خوشبختيهای ما نيست
________________________________________
با داشتن اراده قوی مالک همه چيز هستيد
________________________________________
پيروزی نصيب کسانی ميشود که بيش از همه استقامت دارند
________________________________________
اگر به راه خطا رفتی از برگشتنش مترس
________________________________________
فرصت لذت بردن از خوشي هايت را به بعد موكول نكن
________________________________________
حداقل سالي يك بار طلوع آفتاب را تماشا كن
________________________________________
براي هر مناسبت كوچكي جشن بگير
________________________________________
سعي كن زندگي همواره برايت پيام داشته باشد
________________________________________
كوچكترين پيشرفت ها را هم موفقيت بدان
_____________________________________
آدم دانا هر قدمی كه برمی دارد، جای قدم ديگری نمايان و روشن خواهد شد
________________________________________
دانا انتظار ندارد كارهای او مورد تمجيد و تحسين قرار گيرد

ارسال توسط ماندانا مدیرسایت شادکامی و موفقیت  

-------------------------------------------------------------------------------------

عنوان : عشق سالم و عشق نا سالم

۱- عشقي است كه رشد فردي را در پي دارد.

۲- عشقي است كه فرد در آن تمايل و فضاي كافي براي رشد و پيشرفت فرد مقابل خود قائل باشد.
۳- عشقي است كه منافع مجزا ، معاشرت با دوستان ديگر و برقراري روابط معني دار ديگر در آن جايز باشد.

۴- عشقي است كه دو فرد يكديگر را به پيشرفت تشويق مي كنند.

۵- عشقي است كه در آن اعتماد كافي موجود باشد.
۶- عشقي است كه فرديت هر دو فرد از سوي هر دو مورد پذيرش و احترام است.

۷- عشقي است كه رابطه با تمام جوانب واقعيت سروكار دارد.
۸- عشقي است كه دو طرف از خودشان مراقبت مي كنند و حالت هيجاني دو فرد ، وابسته به خلق و خوي طرف مقابل نمي باشد.

۹- عشقي است كه توجه و نگراني سالم و به اندازه ، نسبت به شريك زندگي ، توام با دادن آزادي در آن برقرار باشد .

۱۰- عشقي است كه دو طرف توانايي لذت بردن از تنهايي را دارا مي باشند .
۱۱- عشقي است كه رابطه ي جنسي در آن يك انتخاب آزادانه و نشات يافته از رفاقت و علاقه ي دو طرف باشد.

و اما درعشق ناسالم:

۱- تفكر وسواس گونه در رابطه.
۲- زندگي اجتماعي محدود و بي توجهي به دوستان قديمي.

۳- غرق در رفتار طرف مقابل و وحشت از تغيير و پيشرفت ديگري.
۴- حسادت ، تملك جويي و ترس از رقابت.

۵- تلاش در تغيير ديگري مطابق تصورات خيالي خود.
۶- رابطه اي كه بر پايه ي توهمات و اجتناب از موضوعات نا خوشايند است.

۷- انتظار از فرد مقابل براي برطرف كردن تمام مشكلات و نجات وي.
۸- غرق در احساسات و مشكلات فرد مقابل.

۹- عجز در تحمل تنهايي۰
۱۰- فشار در برقراري رابطه ي جنسي به خاطر عدم احساس امنيت ، ترس و نياز به ارضاي فوري.

ارسال توسط ماندانا مدیرسایت شادکامی و موفقیت  
 

یکی از خوانندگان وبلاگ  که فکر کنم خانم سایه باشن  مثل همیشه مطالب بسیار زیبایی در قسمت های مختلف وبلاگ ارسال کردن که البته ای کاش همه رو تو نظرات پست آخر می نوشتن تا همه ببینن .... من همه ی مطالب ایشون رو در همین قسمت دوباره می نویسم :

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

مردي با اسب و سگش در جاده‌اي راه مي‌رفتند. هنگام عبور از كنار درخت عظيمي، صاعقه‌اي فرود آمد و آنها را كشت. اما مرد نفهميد كه ديگر اين دنيا را ترك كرده است و همچنان با دو جانورش پيش رفت. گاهي مدت‌ها طول مي‌كشد تا مرده‌ها به شرايط جديد خودشان پي ببرند.
پياده‌روي درازي بود، تپه بلندي بود، آفتاب تندي بود، عرق مي‌ريختند و به شدت تشنه بودند. در يك پيچ جاده دروازه تمام مرمري عظيمي ديدند كه به ميداني با سنگفرش طلا باز مي‌شد و در وسط آن چشمه‌اي بود كه آب زلالي از آن جاري بود. رهگذر رو به مرد دروازه‌بان كرد: «روز به خير، اينجا كجاست كه اينقدر قشنگ است؟»
دروازه‌بان: «روز به خير، اينجا بهشت است.»
- «چه خوب كه به بهشت رسيديم، خيلي تشنه‌ايم.»
دروازه‌بان به چشمه اشاره كرد و گفت: «مي‌توانيد وارد شويد و هر چه قدر دلتان مي‌خواهد بوشيد.»
- اسب و سگم هم تشنه‌اند.
نگهبان: واقعأ متأسفم. ورود حيوانات به بهشت ممنوع است.
مرد خيلي نااميد شد، چون خيلي تشنه بود، اما حاضر نبود تنهايي آب بنوشد. از نگهبان تشكر كرد و به راهش ادامه داد. پس از اينكه مدت درازي از تپه بالا رفتند، به مزرعه‌اي رسيدند. راه ورود به اين مزرعه، دروازه‌اي قديمي بود كه به يك جاده خاكي با درختاني در دو طرفش باز مي‌شد. مردي در زير سايه درخت‌ها دراز كشيده بود و صورتش را با كلاهي پوشانده بود، احتمالأ خوابيده بود.
مسافر گفت: روز به خير
مرد با سرش جواب داد.
- ما خيلي تشنه‌ايم.، من، اسبم و سگم.
مرد به جايي اشاره كرد و گفت: ميان آن سنگ‌ها چشمه‌اي است. هرقدر كه مي‌خواهيد بنوشيد.
مرد، اسب و سگ، به كنار چشمه رفتند و تشنگي‌شان را فرو نشاندند.
مسافر از مرد تشكر كرد. مرد گفت: هر وقت كه دوست داشتيد، مي‌توانيد برگرديد.
مسافر پرسيد: فقط مي‌خواهم بدانم نام اينجا چيست؟
- بهشت
- بهشت؟ اما نگهبان دروازه مرمري هم گفت آنجا بهشت است!
- آنجا بهشت نيست، دوزخ است.
مسافر حيران ماند: بايد جلوي ديگران را بگيريد تا از نام شما استفاده نكنند! اين اطلاعات غلط باعث سردرگمي زيادي مي‌شود!
- كاملأ برعكس؛ در حقيقت لطف بزرگي به ما مي‌كنند. چون تمام آنهايي كه حاضرند بهترين دوستانشان را ترك كنند، همانجا مي‌مانند...

سایه

--------------------------------------------------------------------------------------

ظهر يك روز سرد زمستاني، وقتي اميلي به خانه برگشت، پشت در پاكت نامه اي را ديد كه نه تمبري داشت و نه مهر اداره ي پست روي آن بود. فقط نام و آدرسش روي : پاكت نوشته شده بود. او با تعجب پاكت را باز كرد و نامه ي داخل آن را خواند.

--------------------------------------------------------------------------------------

پرنده بر شانه هاي انسان نشست . انسان با تعجب رو به پرنده كرد و گفت : اما من درخت نيستم. تو نمي تواني روي شانه ي من آشيانه بسازي. پرنده گفت : من فرق درخت ها و آد م ها را خوب مي دانم. اما گاهي پرند ه ها و انسا نها را اشتباه مي گيرم.

انسان خنديد و به نظرش اين بزر گترين اشتباه ممكن بود. پرنده گفت: راستي، چرا پر زدن را كنار گذاشتي؟ انسان منظور پرنده را نفهميد، اما باز هم خنديد. پرنده گفت : نمي داني توي آسمان چقدر جاي تو خالي است . انسان ديگر نخنديد. انگار ته ته خاطراتش چيزي را به ياد آورد . چيزي كه نمي دانست چيست. شايد يك آبي دور، يك اوج دوست داشتني.

پرنده گفت : غير از تو پرنده هاي ديگري را هم مي شناسم كه پر زدن از يادشان رفته است . درست است كه پرواز براي يك پرنده ضرورت است ، اما اگر تمرين نكند فراموشش مي شود. پرنده اين را گفت و پر زد . انسان رد پرنده را دنبال كرد تا اين كه چشمش به يك آبي بزرگ افتاد و به ياد آورد روزي نام اين آبي بزرگ بالاي سرش آسمان بود و چيزي شبيه دلتنگي توي دلش موج زد .

آنگاه خدا بر شانه هاي كوچك انسان دست گذاشت و گفت : يادت مي آيد تو را با دو بال و دو پا آفريده بودم ؟ زمين و آسمان هر دو براي تو بود . اما تو آسمان را نديدي. راستي عزيزم، بال هايت را كجا گذاشتي؟ انسان دست بر شانه هايش گذا شت و جاي خالي چيزي را احساس كرد آنگاه سر در آغوش خدا گذاشت و گريست!!!!!

سایه

--------------------------------------------------------------------------------------

پدر وپسري در كوه قدم مي زدند كه ناگهان پاي پسر به سنگي گير كرد و به زمين افتاد و داد كشيد: (( آآآآي ي ي))!! صدايي از دور دست آمد : ((آآآآي ي ي))!!! پسر با كنجكاوي فرياد زد: (( كه هستي؟)) پاسخ شنيد : ((كه هستي؟)) پسر خشمگين شد و فرياد زد : ((ترسو!)) باز پاسخ شنيد : ((ترسو!)) پسر با تعجب از پدر پرسيد : ((چه خبر است؟)) پدر لبخندي زد و گفت: ((پسرم!توجه كن)) و بعد با صداي بلند فرياد زد : ((تو يك قهرمان هستي! )) صدا پاسخ داد : ((تو يك قهرمان هستي! )) پسر باز بيشتر تعجب كرد پدرش توضيح داد :((مردم مي گويند اين انعكاس كوه است ولي در حقيقت انعكاس زندگي است .هر چيزي كه بگويي يا انجام دهي ، زندگي عيناً به تو جواب مي دهد .اگر عشق را بخواهي ،عشق بيشتري در قلب تو به وجود مي آيد و اگر دنبال موفقيت باشي ، آن را حتماً بدست خواهي آورد. هر چيزي را كه بخواهي و هر گونه كه به دنيا و آدم ها نگاه كني ، زندگي همان را به تو خواهد داد .))

سایه

--------------------------------------------------------------------------------------

این هم یک داستان از یکی دیگر از خوانندگان  به نام  مهربان

تنها بازمانده یک کشتی شکسته به جزیره کوچک خالی از سکنه افتاد.
او با دلی لرزان دعا کرد که خدا نجاتش دهد و اگر چه روزها افق را به دنبال یاری رسانی از نظر می گذارند، اما کسی نمی آمد.
سرانجام خسته و از پا افتاده موفق شد از تخته پاره ها کلبه ای بسازد تا خود را از عوامل زیان بار محافظت کند و داراییهای اندکش را در آن نگه دارد.
اما روزی که برای جستجوی غذا بیرون رفته بود، به هنگام برگشتن دید که کلبه اش در حال سوختن است و دودی از آن به آسمان می رود. متاسفانه بدترین اتفاق ممکن افتاده و همه جیز از دست رفته بود.
از شدت خشم و اندوه درجا خشک اش زد............ فریاد زد: '' خدایا چطور راضی شدی با من چنین کاری کنی؟''
صبح روز بعد با صدای بوق کشتی ای که به ساحل نزدیک می شد از خواب پرید. کشتی ای آمده بود تا نجاتش دهد.
مرد خسته، از نجات دهندگانش پرسید: شما از کجا فهمیدید که من اینجا هستم؟
آنها جواب دادند: ما متوجه علائمی که با دود می دادی شدیم.
پس به یاد داشته باش ، در زندگی اگر کلبه ات سوخت و خاکستر شد، ممکن است دودهای برخاسته از آن علائمی باشد که عظمت و بزرگی خداوند را به کمک می خواند.

مهربان

---------------------------------------------------------------------------

خدا چراغي به او داد، (از طرف ماندانا )

روز قسمت بود.خدا هستي را قسمت ميکرد.خدا گفت: چيزي از من بخواهيد هر چه باشد.شما را خواهم داد .سهمتان را از هستي طلب کنيد زيرا خدا بخشنده است. و هر که آمد چيزي خواست.يکي بالي براي پريدن و ديگري پايي براي دويدن.يکي جثه اي بزرگ خواست و آن يکي چشماني تيز.يکي دريا را انتخاب کرد و يکي آسمان را. در اين ميان کرمي کوچک جلو آمد وبه خدا گفت:خدايا من چيز زيادي از اين هستي نمي خواهم.نه چشماني تيز ونه جثه اي بزرگ نه بال و نه پايي ونه آسمان ونه دريا .....تنها کمي از خودت.تنها کمي از خودت به من بده و خدا کمي نور به او داد. نام او کرم شب تاب شد.خدا گفت: آن که نوري با خود دارد بزرگ است.حتي اگر به قدر ذره اي باشد.تو حالا همان خورشيدي که گاهي زير برگ کوچکي پنهان مي شوي و رو به ديگران گفت: کاش مي دانستيد که اين کرم کوچک بهترين را خواست.زيرا که از خدا جز خدا نبايد خواست.

ماندانا

همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی   

 که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی  

 ==============

یه روز یه دانشمند یه آزمایش جالب انجام داد ... اون یه اکواریم شیشه ای ساخت و اونو با یا دیوار شیشه ای دو قسمت کرد

تو یه قسمت یه ماهی بزرگتر انداخت و در قسمت دیگه یه ماهی کوچیکتر که غذای مورد علاقه ی ماهی بزرگه بود  .

ماهی کوچیکه تنها غذای ماهی بزرگه بود و دانشمند به اون غذای دیگه ای نمی داد ... او برای خوردن ماهی کوچیکه بارها و بارها به طرفش حمله می کرد اما هر بار به یه دیوار نامرئی می خورد . همون دیوار شیشه ای که اونو از غذای مورد علاقش جدا می کرد .

بالا خره بعد از مدتی از حمله به ماهی کوچیک منصرف شد . او باور کرده بود که رفتن به اونطرف اکواریوم و خوردن ماهی کوچیکه کار غیر ممکنیه

دانشمند شیشه ی وسط رو بر داشت و راه ماهی بزرگه رو باز کرد اما ماهی بزرگه هرگز به سمت ماهی کوچیکه حمله نکرد  . اون هرگز قدم به سمت دیگر اکواریوم نذاشت .

میدونید چرا ؟

اون دیوار شیشه ای دیگه وجود نداشت اما ماهی بزرگه تو ذهنش یه دیوار شیشه ای ساخته بود . یه دیوار که شکستنش از شکستن هر دیوار واقعی سخت تر بود .

اون دیوار باور خودش بود . باورش به محدودیت . باورش به وجود دیوار

ما هم اگه خوب  تو اعتقادات خودمون جستجو کنیم کلی دیوار شیشه ای پیدا می کنیم که نتیجه ی مشاهدات و تجربیاتمونه. و خیلی هاشون هم اون بیرون نیستن و فقط تو ذهن خود ما وجود دارن .

منبع : یک کتاب

 پست بعدی : اخر همین هفته

آیا هدف از اینجا بودن آموختن درس است ؟ یا لذت بردن از زندگی ؟ یا هردو با هم ؟

بهترین نوع آموزش آن است که با تفریح همراه باشد و بهترین نوع تفریح آن است که با آموزش همراه باشد

می توان جهان ما را مشابه سیستم آموزشی دانست . جهان را یک مدرسه تصور کنید تا بهتر بدانید که کجا هستید و به چه کاری مشغولید

روح در سیر تکاملی خود به سوی آگاهی برتر از مراحل مختلفی می گذرد. مولوی این مراحل را در شعر خود اینگونه توصیف می کند :

پس عدم گردم عدم چون ارغنون ... گويدم كه انا اليه راجعون

مثنوي معنوي دفتر سوم

جمادي (اشياء ) و بعد نامي (گياهان) و پس از آن حيوان و بعد انسان و ملائك و بعد هم رسيده به خدا

روح چنين مسير دشواري را طي مي كند تا به بالا ترين سطح آگاهي برسد همانند كودكي كه از مهد كودك شروع مي كند تا به استادي و درجه ي دكترا مي رسد اما پس از آن هم هرگز از آموختن باز نمي ايستد . پس از رسيدن به آگاهي الهي مرحله ي جديدي از آموزش شروح خواهد شد .

۱- مرحله ی جنینی و شیر خوارگی :

مولانا در يكي از اشعارش به جنين و خونخواري اشاره مي كند ... تا جنيني كار تو خون خواري است

اين پايين ترين سطح آگاهي انسانيست . انسانهايي كه خون ديگران را مي مكند . اما وقتي كمي بزرگتر شدند مثل يك كودك دو سه ساله فقط در فكر بازي گوشي و تفريح هستند . كودك همه چيز را براي خود مي خواهد . کودک حس مالكيت را تشخيص مي دهد اما فقط براي خود . وقتي ديگران قصد بردن عروسك يا خوراكيش را دارند گريه مي كند اما به راحتي عروسك و خوراكي كودكان ديگر را مي برد .......... حال به اطرافتان نگاه كنيد و ببينيد چقدر از انسانها در مرحله ي كودكي هستند .

2 _ مهد کودک

پس از مدتي او وارد مهد يا كودكستان مي شود . در آنجا انواع و اقسام بازيها و همبازيها برايش مهياست اما او نمي داند تمام اين بازيها جنبه ي آموزشي هم دارند ... او نمي بيند كه مربيان از راه دور و مخفيانه مراقب او هستند ... گاه با دوستانش دعوا مي كند .  مربي تا جايي كه لازم نباشد دخالت نمي كند اما كاملا مراقب است كه كودك علاوه بر تفريح درس هم بگيرد ....

خب حالا برسيم به انسانهاي مهد كودكي كه دنيا را بازيچه مي پندارند اما مربيهايي ناديدني در ورای اين زندگي و بازيهايش به دنبال آموزش آنها هستند . او نمی بیند که که خداوند و همکارانش (مربیها ) همواره مراقب او هستند و فکر می کند رها شده تا فقط بازی و دعوا بکند ... در پس تمام این بازیها و دعواها درسهایی هست که او را آماده ی ورود به مرحله ی بعد می کند .

3 - دبستان

دوران درس گرفتن آگاهانه شروع شده اما اين به معني پايان تفريح و بازي نيست ... زندگي هنوز پر از درسهاي تلخ و شيرين است

 4- دبيرستان

.... اكنون كودك نوجوان شده است و علم و آگاهي بيشتري دارد و جهان را بهتر مي شناسد و حيطه ي ديدش وسيع تر شده .... ابعاد و بزرگي جهان را نيز بيشتر مي فهمد و در كل دنيايش بزرگتر از زمان كودكيست . .. روح دبيرستاني نسبت به طرح الاهي آگاه تر است و جهانهاي ما ورا را بهتر مي شناسد او اكنون مي داند كجاي كار قرار دارد و جايگاه خود را در طرح بزرگ خداوند تشخيص مي دهد ... او مي داند در حال گذراندن كدام درسها و كدام واحد هاست و مي داند بعد از آن بايد به دانشگاه برود و تصوير كاملتري از جهان هستي و حقيقت دارد . البته هنوز هم همه چيز بستگي به تلاش خودش دارد .

 بازي و تفريح هنوز هم هست اما او نمي تواند تمام وقتش را صرف آن كند چون اكنون مسئوليت خويش را درك مي كند و حتي به آن علاقه هم دارد . او قوانین بازی را نیز اکنون بهتر درک می کند .

شايد يك انسان بالغ علي رغم تشخيص درست و غلط باز هم اسير ذهن و خواهش هايش باشد و درست عمل نكند اما يك روح بالغ روحيست كه هم تشخيص مي دهد و هم به تشخيص خود عمل مي كند ... البته اين بيشتر مربوط به علم اخلاق است نه علم معنويت

 5 - دانشگاه :

اكنون او ديگر كودك نيست او جوان است و در دانشگاه حضور دارد او اكنون به خودشناسي رسيده مي داند كيست و اينجا چه مي كند ... او اكنون در حضور استاد است و درسها را با نظارت او مي گيرد ...اكنون مرحله اي دشوار اما دلنشين را پشت سر مي گذارد تا به مرحله ي استادي برسد ...

6 - استادی

او در نهايت به خداشناسي خواهد رسيد و خود استاد خواهد شد ..... مثل كسي كه مدرك دكترا مي گيرد ... حال او نياز به تحقيق و تجربه ي بيشتر است ... هنوز هم در حال آموختن است اما اكنون استاد نيز هست و به روح هاي بيشماري آموزش مي دهد .....اكنون زندگيش بسيار زيبا تراست و تواناييهايش فزوني يافته اند .... او استاد است اما هنوز هم دانشجوست و در حال آموختن .

حال تصور كنيد يك كودك تا رسيدن به مرحله ي استادي چند واحد بايد بگذراند؟ او هرچه سريعتر واحد ها را پاس كند زود تر به مرحله ي استادي ميرسد....

بعضي ها در تمام طول زندگي به سختي چند درس ساده مي گيرند وتعداد كمي هم هر لحظه در حال واحد پاس كردن هستند ....

گاه مي شنويم كسي را پير مردي با 70 سال تجربه خطاب مي كنند اما چه بسا او 70 سال تجربه نداشته باشد و فقط چند تجربه ي دوران كودكي و جواني را 70 سال تكرار كرده

داستان :

روزي كارمندي با 20 سال سابقه پيش رئيس مي رود و شكايت مي كند كه چرا كارمند تازه وارد كه فقط يك سال تجربه دارد ارتقا يافته و پستي بهتر گرفته اما او كه 20 سال تجربه دارد ارتقا نگرفته .. او فكر مي كرد كه آن پست حق او بوده نه كارمند تازه وارد

رئيس جواب داد : شما 20 سال تجربه نداريد شما بك تجربه را 20 بار تكرار كرده ايد

اين حكايت اكثر آدمهاست : تكرار تجربيات و نگرفتن درس .

قوانين ذكر شده توسط شري كارتر اسكات همه ي قوانين اين جهان نيستند .قوانين اساسي ديگري نيز هست كه البته جاي گفتن همه ي آنها نيست اما چه آنها را بدانيم چه ندانيم آن قوانين كار خود را خواهند كرد .

Footprints

One Night A Man Dreamed He Was Walking Along The Beach With The Lord.As Scenes Of His Life Flashed Before Him,He Noticed That There Were Two Sets Of Footprints In The Sand.He Also Noticed At His Saddest,Lowest Times There Was One Set Of Footprints.This Bothered The Man And He Asked The Lord,"Did You Not Promise That If I Gave My Heart To You Tha You'de Be With Me All The Way?Then,Why Is There Only One Set Of Footprints During My Most Trouble Sometimes?" The Lord Replied,"My Precious Child,I Love You And would Never Forsake You.During Those Times Of Trial And Suffering When You See Only One Set Of Footprints,It Was Then I Carried You      منبع : https://eck-iran.com/~eckiranc/forum/viewtopic.php?t=1203

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

در روزگار کهن پیرمرد روستازاده ای بود که یک پسر و یک اسب داشت.روزی اسب پیرمرد فرار کرد و همه همسایگان برای دلداری به خانه اش آمدند و گفتند:"عجب شانس بدی آوردی که اسبت فرار کرد!"روستازاده پیر در جواب گفت:"از کجا می دانید که این از خوش شانسی من بوده یا بد شانسی ام؟"و همسایه ها با تعجب گفتند:"خب معلومه که این بد شانسیه!" هنوز یک هفته از ماجرا نگذشته بود که اسب پیرمرد به همراه بیست اسب وحشی به خانه برگشت.این بار همسایه ها برای تبریک نزد پیرمرد آمدند:"عجب اقبال بلندی داشتی که اسبت به همراه بیست اسب دیگر به خانه برگشت!" پیرمرد بار دیگر در جواب گفت:" از کجا می دانید که این از خوش شانسی من بوده یا بد شانسی ام؟" فردای آنروز پسر پیرمرد حین سواری در میان اسبهای وحشی زمین خورد و پایش شکست.همسایه ها بار دیگر آمدند:"عجب شانس بدی!" و کشاورز پیر گفت:" از کجا می دانید که این از خوش شانسی من بوده یا بد شانسی ام؟"و چند تا از همسایه ها با عصبانیت گفتند:"خب معلومه که از بد شانسی تو بوده پیرمرد احمق کودن!" چند روز بعد نیروهای دولتی برای سربازگیری از راه رسیدند و تمام جوانان سالم را برای جنگ در سرزمینی دوردست با خود بردند.پسر کشاورز پیر به خاطر پای شکسته اش از اعزام معاف شد.همسایه ها برای تبریک بار دیگر به خانه پیرمرد رفتند:"عجب شانسی آوردی که پسرت معاف شد!" و کشاورز پیر گفت:" از کجا می دانید که ...؟" بر گرفته از کتاب آخرين راز شاد زيستن ( پيرو قلب خود باشيد).نوشته اندرو متيوس (( چند سال پیش یه آقایی تو مسابقه ی بخت آزمایی ارمغان بهزیستی پنجاه ملیون تومان برد . همه ی شهر از شانس بلند این آدم می گفتند  ... اولین کاری که کرد خریدن یک ماشین بود و بعدش هم یک تصادف سخت و بعد هم مرد ............. تو همون شهر یه راننده بی پول تصادف میکنه و به زندان می افته اونجا با یه آقایی از شهر دیگه ای  اشنا میشه قرار میشه بعد از آزادی اون آقا از شهرش   واسه ایشون مبل بفرسته و ایشون بفروشه .... کار رو شروع می کنند اون هم با یک دست مبل و الان این آقا یک فروشگاه بزرگ سه چهار طبقه پر از مبل داره واقعا کی میتونه بگه شانس کدومه و بد شانسی کدوم؟ ))

کودک کودک نجوا کرد:خدایا با من حرف بزن,مرغ دریائی آوازی خواند,کودک نشنید سپس کودک فریاد زد:خدایا با من حرف بزن,رعد در آسمان پیچید اما کودک گوش نکرد کودک نگاهی به اطرافش کرد و گفت خدایای بگذار ببینمت,ستاره ای درخشید اما کودک ندید کودک فریاد زد خدایا معجزه ای نشانم بده و یک زندگی متولد شد اما کودک نفهمید کودک با نا امیدی گریست:خدایا با من در ارتباط باش,بگزار بدانم کجائی,بنابراین خدا پائین آمد و کودک را لمس کرد اما کودک پروانه را کنار زد و رفت...    منبع : https://eck-iran.com/~eckiranc/forum/viewtopic.php?t=1203 --------------------------------------------------------------------------------------------

جنگ عظيمي بين دو كشور در گرفته بود . ماه ها از شروع جنگ مي گذشت و جنگ كماكان ادامه داشت . سربازان دو طرف خسته شده بودند . فرمانده يكي از دو كشور با طرحي اساسي قصد حمله بزرگي را به دشمن داشت و آن طرح با چنان دقت و درايتي ريخته شده بود كه فرمانده به پيروزي نيروهايش اطمينان كامل داشت ولي سربازان خسته ، دو دل بودند .

فرمانده لبخندي زد و گفت : " بله " و سكه را به او نشان داد .

هر دو طرف سكه شير بود .

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

شاگردی از استادش پرسید :”عشق چیست ؟”
استاد در جواب گفت : به گندمزار بروز و پرخوشه ترین را بیاور . اما در هنگام عبور از گندمزار به یاد داشته باش که نمیتوانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچینی ؟”
شاگرد به گندمزار رفت و بعد از مدت طولانی بازگشت . استاد پرسید :”چه آوردی ؟” و شاگرد با حسرت جواب داد:”هیچ!هر چه جلو تر میرفتم ,خوشه های پر پشت تری میدیدم و به امید پیدا کردن پرپشت ترین ,تا انتهای گندمزار رفتم .”
استاد گفت :”عشق یعنی همین !”
شاگرد پرسید : “پس ازدواج چیست ؟”
استاد به سخن آمد که :”به جنگل برو و بلندترین درخت را بیاور. اما به یاد داشته باش که باز هم نمیتوانی به عقب برگردی !”
شاگرد رفت و بعد از مدت کوتاهی با درختی برگشت . استاد پرسید که شارگرد را چه شد و او در جواب گفت:”به جنگل رفتم و اولین درخت بلندی را که دیدم , انتخاب کردم . ترسیدم که اگر با زهم جلو بروم ,باز هم دست خالی برگردم.”
استاد گفت:”ازدواج هم یعنی همین !!”   منبع : اینترنت

اولين چيزي كه به ذهن آدم مياد اينه  كه :

پس با قلم چي شانس رفتن به دانشگاه  و رتبه اول شدن بيشتره .

 اما  نا خود آگاه توجهم جلب شد به اونا يي كه مربع نوراني قلم چي دور سرشون روشن نشد ه بود  يعني شاگرداي قلم چي نبودن . و اين جمله به ذهنم رسيد :

 پس بدون قلم چي هم ميشه رفت دانشگاه و رتبه اول شد